4.5 yaşına gelmesine rağmen hala ortamızda yatan ve gecede 3-4 kere biberonla süt içmek için zerre utanması olmadan uyanan, beni de uyandıran, süt hazırlatan, getireceğim süte konuşmaya başladığından beri ‘‘saplı biberonda olsun, ballı olsun, dünki  gibi olmasın, az evvelki gibi ılık olsun, buz gibi olsun” tabirler kullanan, uykusunda bile tarif veren erkek velede dün gece haddini bildirmeye başladım.

Parkta sağolasıca bir hanımla bu konu hakkında konuşup, koklaşırken aldığım fikir ve kararla biberonu sıpıtıp attım, o sağ ben se selamet. Gece yaptığım ” anneciğim sen artık anasınıfına kayıt olmuş bir çocuksun böyle sürekli gece bebek gibi kalkıp biberonla süt istemen çok yersiz, vallahi dişlerin dökülür, büyümezsin” konuşmasının ardından, dana böceğim sadece uyurken bir veya iki bardak, bir de sabah bir bardak süt içmeyi kabul etti.

Ama durur mu? gece tam dört kere kalktı ama tınnamadım, her seferinde süt bitmiş, bakkal getiriyor, yat getircem deyip savuşturdum, acımadım, kötü kadın oldum vermedim, bir seferinde su verdim. Bakalım bu gece ne olacak , en fazla bir hafta çekersin sonra rahat edersin dedi canım komşum.

Bir haftaya dayanabilirsem belki yıllardan sonra ilk kez akşam yatır ,uyanmadan sabah kalkma duygusunu tadabilirim, aman ne biliyim ya atmasa mıydım biberonu, dur bakalım ne olcak, okuyucu.

Not:Görsele bakıpta bu satırları sevgili kedim tipildek için yazdığımı zannetmeyin.(iyi de benim kedim yok ki, Tipildek benim sahte hayvan ismim )